ارزیابی سفیدکنندگی بتاکاروتن/لینولئیک اسید

ارزیابی سفیدکنندگی بتاکاروتن/لینولئیک اسید بر اساس روش   Miraliakbari و      Shahidi و با اندکی تغییر انجام شد. با حل کردن ۰.۵ میلی گرم از بتاکاروتن در ۱ میلی لیتر از  کلروفرم (در گرید hplc) و ۲۵ میکرولیتر از لینولئیک اسید در ۲۰۰ میلی گرم از tween20 ترکیبی از بتاکاروتن و لینولئیک اسید تهیه شد. کلروفرم تحت شرایط خلاء به طور کامل تبخیر شد و به دنبال آن ۱۰۰ میلی لیتر آب مقطر به محلول باقیمانده اضافه شد سپس ترکیب حاصل با دور بالا شیک شد تا امولسیون حاصل شود. از این امولسیون ۲و نیم میلی لیتر به لوله­های آزمایشی مختلف حاوی ۳۵۰ میکرولیتر از نمونه در استون با غلظت های مختلف انتقال داده شد. همه­ی نمونه­ها به مدت یک دقیقه ورتکس شدند و سپس به مدت ۲ ساعت  در حمام اب ۵۰ درجه­ی سانتی گراد به همراه یک کنترل منفی که حاوی حجم یکسانی از استون بدون نمونه بود، قرار داده شدند. جذب نمونه­ها در مقابل بلانک (امولسیون بدون بتاکاروتن) در طول موج ۴۷۰ نانومتر با استفاده از اسپکتروفوفتومتر انجام شد. از یک BHT استاندارد به عنوان کنترل استفاده شد.

فعالیت های انتی اکسیدانت (درصد مهارکنندگی) نمونه ها با استفاده از معادله ی زیر محاسبه شد:

= I% ( جذب بتاکاروتن دو ساعت بعد از جذب اولیه­ی بتاکاروتن *۱۰۰) *۱۰۰

در این معادله ارزیابی بتاکاروتن بعد از دو ساعت  نشان دهنده ی مقدار جذب بتاکاروتن  بعد از دو ساعت قرار گیری در نمونه و  جذب اولیه ی بتاکاروتن نشان دهنده­ی مقدار جذب بتاکاروتن در نقطه­ی شروع آزمایش است. همه­ی آزمایش ها سه بار تکرار شدند و درصد مهار به صورت میانگین این سه تکرار گزارش شد.